- اجسام بسيطه : اجسام عنصرى . ( ناظم الاطباء ) . افلاك و كواكب و سماويات . ( فرهنگ علوم عقلى ) . اعضاءِ ( اعضاى ) . - بسيطه : اندام‌هاى يكسان ، چون خون و گوشت و رگ و استخوان و غضروف و مانند آن ، مقابل اعضاءِ آليه يا مركبه ، چون سر و گردن و دست و پاى و غيره ، مراد قلب و دماغ و كبد مىباشد . ( فرهنگ علوم عقلى ) . - جوهر يا جواهر بسيطه : جزءِ لا يتجزى و يا ذرات و جواهر فرد است . ( فرهنگ علوم عقلى ) . - صور مجردة بسيطه : صور مجرده حاصله از اشياء نزد عقل و صور علميهء اشياء است در ذات حق . ( فرهنگ علوم عقلى ) . بِشارَت : ( ع . ا مص ) . بشارة . بشاره مأخوذ از تازى . مژدگانى . ( منتهى الارب ) . مژدگانى و خبر خوش . ( ناظم الاطباء ) . مژده و با لفظ نمودن و دادن و زدن مستعمل است . ( آنندراج ) . عيد بشارت مريم : پنجم يا ششم فروردين ماه جلالى برابر 25 مارس فرانسوى . روزى كه جبرئيل مريم را بشارت راز تجسم ذات اقدس الهى به صورت انسان داد . بَشّاش : ( ع . ص ) . كسى كه داراى خوشرويى و شادمانى بسيار باشد . ( ناظم الاطباء ) . بَشاعَت : ( ع . مص ) . مأخوذ از تازى ، بى طعم شدن طعام . ( تاج المصادر بيهقى ) . ناخوش شدن مرد از خوردن طعام بدمزه . طعمى مركب از تلخى و قبض : مثل اجتماع المرارة و القبض فى الحضض . ( قانون ابن سينا ) . بدبوى شدن دهان از ناكردن خلال و مسواك . ( منتهى الارب ) . بَشّامَت : ( ع . ا ) . واحد بشام . ( منتهى الارب ) . درخت مسواك . ( مهذب الاسماء ) . كحل السودان . ( منتهى الارب ) . بَشِع : ( ع . ص ) . طعام بدمزهء حلق سوز . ( منتهى الارب ) . طعامى كريه كه در آن خشكى و تلخى باشد مانند مزهء اهليلج . ( اقرب الموارد ) . كسى كه طعام بدمزه حلق سوز خورده باشد . بشع ( ع . مص ) . - بَشِع شدن طعام : گلوگير شدن طعام . ( تاج المصادر ) . ناخوش شدن مرد از خوردن طعام بدمزه . بد بوى دهن گرديدن از ناكردن خلال و مسواك . بَشِعَة : ( ع . ص ) . تأنيث بَشِع . بُصاق : ( ع . ا ) . بساق . ( مخزن الادويه ) . بزاق . ( مخزن الادويه ) . آب دهان انسان مادام كه در دهان است . ( مخزن الادويه ) . تف و خدو كه از دهان انداخته باشند و مادام كه در دهان است آن را ريق خوانند . ( آنندراج ) تفو . لعاب . خيو . در تداول علم طب نفث رطوبتى را گويند